Parafia św.
Wawrzyńca
w Sławsku

Czytanie z Księgi Przysłów<br><br>Synu, jeżeli słowa me przyjmiesz, zachowasz u siebie nakazy, ku mądrości nachylisz swe ucho, ku roztropności skłonisz swe serce; tak, jeśli wezwiesz rozsądek, donośnie przywołasz roztropność; jeśli szukać jej poczniesz jak srebra i pragnąć jej będziesz jak skarbów - to bojaźń Pańską zrozumiesz, osiągniesz poznianie Boga. Bo Pan udziela mądrości, z ust Jego wychodzą - wiedza i roztropność.<br><br>On chowa powodzenie dla prawych, opiekę - dla żyjących nienagannie. On osłania ścieżki prawych, ochrania drogę pobożnych.<br><br>Wtedy sprawiedliwość pojmiesz i prawo, i rzetelność - każdą dobrą ścieżkę.

Ps 34 (33), 2-3. 4-5. 6-7. 8-9. 10-11 (R.: por. 2a albo por. 9a)<br><br>Po wieczne czasy będę chwalił Pana<br>albo: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry<br><br>Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, *<br>Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.<br>Dusza moja chlubi się Panem, *<br>niech słyszą to pokorni i niech się weselą.<br><br>Po wieczne czasy będę chwalił Pana albo: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry<br><br>Wysławiajcie razem ze mną Pana, *<br>wspólnie wywyższajmy Jego imię.<br>Szukałem pomocy u Pana, a On mnie wysłuchał*<br>i wyzwolił od wszelkiej trwogi.<br><br>Po wieczne czasy będę chwalił Pana albo: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry<br><br>Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością, *<br>oblicza wasze nie zapłoną wstydem.<br>Oto zawołał biedak i Pan go usłyszał,*<br>i uwolnił od wszelkiego ucisku.<br><br>Po wieczne czasy będę chwalił Pana albo: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry<br><br>Anioł Pański otacza szańcem bogobojnych,*<br>aby ich ocalić.<br>Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry, *<br>szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę.<br><br>Po wieczne czasy będę chwalił Pana albo: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry<br><br>Bójcie się Pana, wszyscy Jego święci,*<br>gdyż bogobojni nie zaznają biedy.<br>Bogacze zubożeli i zaznali głodu,*<br>szukającym Pana niczego nie zabraknie.<br><br>Po wieczne czasy będę chwalił Pana albo: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

Czytanie z Dziejów Apostolskich<br><br>Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich, którzy uwierzyli. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wielka łaska spoczywała na wszystkich.<br><br>Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je i przynosili pieniądze uzyskane ze sprzedaży, i składali je u stóp apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby.<br><br>[2 czytanie w kościołach, w których obchodzi się uroczystość]

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Błogosławieni ubodzy w duchu,<br>albowiem do nich należy królestwo niebieskie.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza<br><br>Piotr rzekł do Jezusa: «Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą, cóż więc otrzymamy?».<br><br>Jezus zaś rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Przy odrodzeniu, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na swym tronie chwały, wy, którzy poszliście za Mną, zasiądziecie również na dwunastu tronach i będziecie sądzić dwanaście szczepów Izraela. I każdy, kto dla mego imienia opuści dom, braci, siostry, ojca, matkę, dzieci lub pole, stokroć tyle otrzyma i życie wieczne posiądzie na własność».

Czytanie z Księgi proroka Izajasza<br><br>Tak mówi Pan Bóg:<br><br>«Podobnie jak ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, nie użyźnią jej i nie zapewnią urodzaju, tak iż wydaje nasienie dla siewcy i chleb dla jedzącego, tak słowo, które wychodzi z ust moich, nie wraca do Mnie bezowocne, zanim wpierw nie dokona tego, co chciałem, i nie spełni pomyślnie swego posłannictwa».

Ps 65 (64), 10abcd. 10e-11. 12-13. 14 (R.: por. Łk 8, 8)<br><br>Na żyznej ziemi ziarno wyda plony<br><br>Nawiedziłeś i nawodniłeś ziemię, *<br>wzbogaciłeś ją obficie.<br>Strumień Boży wezbrał wodami, *<br>przygotowałeś im zboże.<br><br>Na żyznej ziemi ziarno wyda plony<br><br>I tak uprawiłeś ziemię: *<br>Nawodniłeś jej bruzdy, wyrównałeś jej skiby,<br>spulchniłeś ją deszczami *<br>i pobłogosławiłeś plonom.<br><br>Na żyznej ziemi ziarno wyda plony<br><br>Rok uwieńczyłeś swoimi dobrami, *<br>tam gdzie przejdziesz, wzbudzasz urodzaje.<br>Stepowe pastwiska są pełne rosy, *<br>a wzgórza przepasane weselem.<br><br>Na żyznej ziemi ziarno wyda plony<br><br>Łąki się stroją trzodami, *<br>doliny okrywają się zbożem,<br>razem śpiewają *<br>i wznoszą okrzyki radości.<br><br>Na żyznej ziemi ziarno wyda plony

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian<br><br>Bracia:<br><br>Sądzę, że cierpień teraźniejszych nie można stawiać na równi z chwałą, która ma się w nas objawić. Bo stworzenie z upragnieniem oczekuje objawienia się synów Bożych. Stworzenie bowiem zostało poddane marności – nie z własnej chęci, ale ze względu na Tego, który je poddał – w nadziei, że również i ono zostanie wyzwolone z niewoli zepsucia, by uczestniczyć w wolności i chwale dzieci Bożych.<br><br>Wiemy przecież, że całe stworzenie aż dotąd jęczy i wzdycha w bólach rodzenia. Lecz nie tylko ono, ale i my sami, którzy już posiadamy pierwsze dary Ducha, i my również całą istotą swoją wzdychamy, oczekując przybrania za synów – odkupienia naszego ciała.

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Ziarnem jest słowo Boże, a siewcą jest Chrystus,<br>każdy, kto Go znajdzie, będzie żył na wieki.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Owego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad jeziorem. Wnet zebrały się koło Niego tłumy tak wielkie, że wszedł do łodzi i usiadł, a cały lud stał na brzegu. I mówił im wiele w przypowieściach tymi słowami:<br><br>«Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedne ziarna padły na drogę, nadleciały ptaki i wydziobały je. Inne padły na grunt skalisty, gdzie niewiele miały ziemi; i wnet powschodziły, bo gleba nie była głęboka. Lecz gdy słońce wzeszło, przypaliły się i uschły, bo nie miały korzenia. Inne znowu padły między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i plon wydały, jedno stokrotny, drugie sześćdziesięciokrotny, a inne trzydziestokrotny.<br><br>Kto ma uszy, niechaj słucha!»<br><br><span style="color:red">[koniec wersji krótszej]</span><br><br>Przystąpili do Niego uczniowie i zapytali: «Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?»<br><br>On im odpowiedział: «Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, im zaś nie dano. Bo kto ma, temu będzie dodane, i w nadmiarze mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą nawet to, co ma. Dlatego mówię do nich w przypowieściach, że patrząc, nie widzą, i słuchając, nie słyszą ani nie rozumieją. Tak spełnia się na nich przepowiednia Izajasza:<br><br>„Słuchać będziecie, a nie zrozumiecie, patrzeć będziecie, a nie zobaczycie. Bo stwardniało serce tego ludu, ich uszy stępiały i oczy swe zamknęli, żeby oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, ani swym sercem nie rozumieli, i nie nawrócili się, abym ich uzdrowił”.<br><br>Lecz szczęśliwe oczy wasze, że widzą, i uszy wasze, że słyszą. Bo zaprawdę, powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło ujrzeć to, na co wy patrzycie, a nie ujrzeli; i usłyszeć to, co wy słyszycie, a nie usłyszeli.<br><br>Wy zatem posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze.<br><br>Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje.<br><br>Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne.<br><br>Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».<br><br>[Wersja krótsza: Mt 13,1-9]

Czytanie z Księgi proroka Izajasza<br><br>Słuchajcie słowa Pańskiego, wodzowie sodomscy, daj posłuch prawu naszego Boga, ludu Gomory!<br><br>«Co Mi po mnóstwie waszych ofiar? – mówi Pan. Syt jestem całopalenia kozłów i łoju tłustych cielców. Krew wołów i baranów, i kozłów Mi obrzydła. Gdy przychodzicie, by stanąć przede Mną, kto tego żądał od was, żebyście wydeptywali me dziedzińce?<br><br>Zaprzestańcie składania czczych ofiar! Obrzydłe Mi jest wznoszenie dymu; święta nowiu, szabaty, zwoływanie świętych zebrań. Nie mogę ścierpieć świąt i uroczystości. Nienawidzę całą duszą waszych świąt nowiu i obchodów; stały Mi się ciężarem, sprzykrzyło Mi się je znosić! Gdy wyciągniecie ręce, odwrócę od was me oczy. Choć nawet mnożylibyście modlitwy, Ja nie wysłucham. Ręce wasze pełne są krwi.<br><br>Obmyjcie się i oczyśćcie! Usuńcie zło uczynków waszych sprzed moich oczu! Przestańcie czynić zło! Zaprawiajcie się w dobru! Troszczcie się o sprawiedliwość, wspomagajcie uciśnionego, oddajcie słuszność sierocie, w obronie wdowy stawajcie!»

Temu, kto prawy, ukażę zbawienie<br><br>«Nie oskarżam cię za twoje ofiary, * <br>bo twe całopalenia zawsze są przede Mną. <br>Nie przyjmę cielca z twego domu * <br>ani kozłów ze stad twoich».<br><br>Temu, kto prawy, ukażę zbawienie<br><br>«Czemu wymieniasz moje przykazania * <br>i na ustach masz moje przymierze? <br>Ty, co nienawidzisz karności, * <br>a słowa moje odrzuciłeś za siebie?»<br><br>Temu, kto prawy, ukażę zbawienie<br><br>«Ty tak postępujesz, a Ja mam milczeć? † <br>Czy myślisz, że jestem podobny do ciebie? * <br>Skarcę ciebie i postawię ci to przed oczy. <br>Kto składa dziękczynną ofiarę, ten cześć Mi oddaje, * <br>a tym, którzy postępują uczciwie, ukażę Boże zbawienie».<br><br>Temu, kto prawy, ukażę zbawienie

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, <br>albowiem do nich należy królestwo niebieskie.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Jezus powiedział do swoich apostołów:<br><br>«Nie sądźcie, że przyszedłem pokój przynieść na ziemię. Nie przyszedłem przynieść pokoju, ale miecz. Bo przyszedłem poróżnić syna z jego ojcem, córkę z matką, synową z teściową; „i będą nieprzyjaciółmi człowieka jego domownicy”.<br><br>Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. Kto nie bierze swego krzyża, a idzie za Mną, nie jest Mnie godzien. Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je.<br><br>Kto was przyjmuje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, przyjmuje Tego, który Mnie posłał.<br><br>Kto przyjmuje proroka jako proroka, nagrodę proroka otrzyma. Kto przyjmuje sprawiedliwego jako sprawiedliwego, nagrodę sprawiedliwego otrzyma.<br><br>Kto poda kubek świeżej wody do picia jednemu z tych najmniejszych, dlatego że jest uczniem, zaprawdę, powiadam wam, nie utraci swojej nagrody».<br><br>Gdy Jezus skończył dawać te wskazania dwunastu swoim uczniom, odszedł stamtąd, aby nauczać i głosić Ewangelię w ich miastach.

Czytanie z Księgi proroka Izajasza<br><br>Za czasów Achaza, syna Jotama, syna Ozjasza, króla Judy, wyruszył Resin, król Aramu, z Pekachem, synem Remaliasza, królem Izraela, przeciw Jerozolimie, aby z nią toczyć wojnę, ale nie mógł jej zdobyć. I przyniesiono tę wiadomość do domu Dawida: «Aram stanął obozem w Efraimie!» Wówczas zadrżało serce króla i serce ludu jego, jak drżą od wichru drzewa w lesie.<br><br>Pan zaś rzekł do Izajasza: «Wyjdź naprzeciw Achaza, ty i twój syn, Szear-Jaszub, na koniec kanału Górnej Sadzawki, na drogę Pola Folusznika, i powiedz do niego:<br><br>Uważaj, bądź spokojny, nie bój się! Niech twoje serce nie słabnie z powodu tych dwóch oto niedopałków dymiących głowni, z powodu zaciekłości Resina, Aramejczyków i syna Remaliasza: dlatego że Aramejczycy, Efraim i syn Remaliasza postanowili twą zgubę, mówiąc: Wtargnijmy do Judei, przeraźmy ją i podbijmy dla siebie, a królem nad nią ustanowimy syna Tabeela!<br><br>Tak mówi Pan Bóg: Nic z tego – tak się nie stanie! Bo stolicą Aramu jest Damaszek, a głową Damaszku Resin; i stolicą Efraima jest Samaria, a głową Samarii syn Remaliasza; ale jeszcze sześćdziesiąt pięć lat, a Efraim zdruzgotany przestanie być narodem. Jeżeli nie uwierzycie, nie ostoicie się».

Bóg swoje miasto umacnia na wieki<br><br>Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały * <br>w mieście Boga naszego. <br>Święta Jego góra, wspaniałe wzniesienie, * <br>radością jest całej ziemi.<br><br>Bóg swoje miasto umacnia na wieki<br><br>Góra Syjon, kres północy, * <br>jest miastem wielkiego Króla. <br>Bóg w zamkach swoich * <br>okazał się obroną.<br><br>Bóg swoje miasto umacnia na wieki<br><br>Oto połączyli się królowie * <br>i wspólnie natarli. <br>Zaledwie ujrzeli, zdrętwieli, * <br>zmieszali się i uciekli.<br><br>Bóg swoje miasto umacnia na wieki<br><br>Chwyciło ich drżenie * <br>jak ból rodzącą kobietę, <br>jak wiatr ze wschodu, * <br>który okręty z Tarszisz druzgocze.<br><br>Bóg swoje miasto umacnia na wieki

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Nie zatwardzajcie dzisiaj serc waszych, <br>lecz słuchajcie głosu Pańskiego.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Jezus począł czynić wyrzuty miastom, w których dokonało się najwięcej Jego cudów, że się nie nawróciły.<br><br>«Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się cuda, które u was się dokonały, już dawno w worze i w popiele by się nawróciły. Toteż powiadam wam: Tyrowi i Sydonowi lżej będzie w dzień sądu niż wam.<br><br>A ty, Kafarnaum, czy aż do nieba masz być wyniesione? Aż do Otchłani zejdziesz. Bo gdyby w Sodomie działy się cuda, które się w tobie dokonały, przetrwałaby aż do dnia dzisiejszego. Toteż powiadam wam: Ziemi sodomskiej lżej będzie w dzień sądu niż tobie».

Czytanie z Księgi proroka Izajasza<br><br>Tak mówi Pan:<br><br>«Biada Asyrii, rózdze mego gniewu i biczowi mocy mej zapalczywości! Posyłam ją przeciw narodowi bezbożnemu, przykazuję jej, aby lud, na który się zawziąłem, ograbiła i złupiła doszczętnie, by rzuciła go na zdeptanie, jak błoto na ulicach. Lecz ona nie tak będzie mniemała i serce jej nie tak będzie rozumiało, bo w jej umyśle plan zniszczenia i wycięcia w pień narodów bez liku».<br><br>Powiedział bowiem: «Działałem siłą mej ręki i własnym sprytem, bo jestem rozumny. Przesunąłem granice narodów i rozgrabiłem ich skarby, a mieszkańców powaliłem, jak mocarz. Ręka moja odkryła jakby gniazdo bogactwa narodów. A jak zbierają porzucone jajka, tak ja zagarnąłem całą ziemię; i nie było nikogo, kto by zatrzepotał skrzydłem, nikt nie otworzył dzioba, nikt nie pisnął».<br><br>Czy się pyszni siekiera wobec drwala? Czy się wynosi piła ponad tracza? Jak gdyby bicz chciał wywijać tym, który go unosi, i jak gdyby pręt chciał podnosić tego, który nie jest z drewna.<br><br>Przeto Pan, Bóg Zastępów, ześle wycieńczenie na jego tuszę. Mimo świetnego wyglądu trawić go będzie gorączka, jakby zapłonął ogień.

Pan nie odrzuca ludu wybranego<br><br>Depczą Twój lud, Panie, * <br>uciskają Twoje dziedzictwo, <br>mordują wdowę i przybysza, * <br>zabijają sieroty.<br><br>Pan nie odrzuca ludu wybranego<br><br>Mówią: «Pan tego nie widzi, * <br>nie dostrzega tego Bóg Jakuba». <br>Pomnijcie na to, głupcy w narodzie, * <br>kiedy zmądrzejecie bezrozumni?<br><br>Pan nie odrzuca ludu wybranego<br><br>Czy nie usłyszy Ten, który wszczepił ucho, * <br>Ten, który stworzył oko, nie zobaczy? <br>Czy Ten, co napomina ludy, nie będzie ich karał? * <br>Ten, który ludzi uczy mądrości?<br><br>Pan nie odrzuca ludu wybranego<br><br>Pan nie odpycha swojego ludu * <br>i nie porzuca swojego dziedzictwa. <br>Sąd się zwróci ku sprawiedliwości, * <br>pójdą za nią wszyscy ludzie prawego serca.<br><br>Pan nie odrzuca ludu wybranego

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, <br>że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.<br><br>Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».

Czytanie z Księgi proroka Izajasza<br><br>Ścieżka sprawiedliwego jest prosta, Ty równasz prawą drogę sprawiedliwego. Także na ścieżce Twoich sądów, o Panie, oczekujemy Ciebie; imię Twoje i pamięć o Tobie to pragnienie naszej duszy. Dusza moja pożąda Ciebie w nocy, duch mój poszukuje Cię w mym wnętrzu, bo gdy Twe sądy jawią się na ziemi, mieszkańcy świata uczą się sprawiedliwości.<br><br>Panie, użyczysz nam pokoju, bo i wszystkie nasze czyny są Twoim dziełem!<br><br>Panie, w ucisku szukaliśmy Ciebie, słaliśmy modły półgłosem, kiedy Ty chłostałeś. Jak brzemienna bliska chwili rodzenia wije się, krzyczy w bólach porodu, takimi staliśmy się przed Tobą, o Panie! Poczęliśmy, wiliśmy się z bólu, jakbyśmy mieli rodzić; ducha zbawczego nie wydaliśmy ziemi i nie przybyło mieszkańców na świecie.<br><br>Ożyją Twoi umarli, zmartwychwstaną ich trupy, obudzą się i krzykną z radości spoczywający w prochu, bo rosa Twoja jest rosą światłości, a ziemia wyda cienie zmarłych.

Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię<br><br>Ty, Panie, trwasz na wieki, * <br>a imię Twoje przez wszystkie pokolenia. <br>Powstań i okaż litość Syjonowi, * <br>bo nastała pora, byś nad nim się zmiłował.<br><br>Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię<br><br>Albowiem Twoi słudzy miłują jego kamienie, * <br>żalem ich przejmują jego gruzy. <br>Poganie będą się bali imienia Pana, * <br>a Twej chwały wszyscy królowie ziemi.<br><br>Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię<br><br>Bo Pan odbuduje Syjon i ukaże się w swym majestacie, † <br>przychyli się ku modlitwie opuszczonych * <br>i nie odrzuci ich modłów. <br>Należy to zapisać dla przyszłych pokoleń, * <br>lud, który się narodzi, niech wychwala Pana.<br><br>Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię<br><br>Spojrzał Pan z wysokości swego przybytku, * <br>popatrzył z nieba na ziemię, <br>aby usłyszeć jęki uwięzionych, * <br>aby skazanych na śmierć uwolnić.<br><br>Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Przyjdźcie do Mnie wszyscy, <br>którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Jezus przemówił tymi słowami:<br><br>«Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie».

Czytanie z Księgi proroka Izajasza<br><br>W owych dniach Ezechiasz zachorował śmiertelnie. Prorok Izajasz, syn Amosa, przyszedł do niego i rzekł mu: «Tak mówi Pan: Rozporządź domem twoim, bo umrzesz – nie będziesz żył». Wtedy Ezechiasz odwrócił się do ściany i modlił się do Pana. A mówił tak: «Ach, Panie, pamiętaj o tym, proszę, że postępowałem wobec Ciebie wiernie i ze szczerym sercem, że czyniłem to, co jest dobre w Twoich oczach». I płakał Ezechiasz bardzo rzewnie.<br><br>Wówczas Pan skierował do Izajasza słowo tej treści: «Idź i powiedz Ezechiaszowi: Tak mówi Pan, Bóg Dawida, twego praojca: Słyszałem twoją modlitwę, widziałem twoje łzy. Oto uzdrowię cię. Trzeciego dnia pójdziesz do domu Pańskiego. Oto dodam do dni twego życia piętnaście lat. Wybawię ciebie i to miasto z ręki króla asyryjskiego i roztoczę opiekę nad tym miastem».<br><br>Powiedział też Izajasz: «Weźcie placek figowy i przyłóżcie do wrzodu, a król będzie zdrowy!» Ezechiasz zaś rzekł: «Jaki będzie znak tego, że wejdę do domu Pańskiego?» Odpowiedział Izajasz: «Ten ci będzie znak od Pana, że spełni On to, co powiedział: Oto ja cofnę cień wskazówki zegara o dziesięć stopni, po których słońce już zeszło na słonecznym zegarze Achaza». I cofnęło się słońce o dziesięć stopni, po których już zeszło.

Pan mnie zachował od unicestwienia<br><br>Rzekłem: «W połowie dni moich * <br>odejść muszę. <br>W bramach Otchłani mnie opuści * <br>lat moich reszta».<br><br>Pan mnie zachował od unicestwienia<br><br>Mówiłem: «Nie ujrzę już Boga * <br>na ziemi żyjących, <br>nie zobaczę już nikogo * <br>spośród mieszkańców tego świata.<br><br>Pan mnie zachował od unicestwienia<br><br>Rozbiorą moje mieszkanie i przeniosą ode mnie * <br>jak namiot pasterski. <br>Jak tkacz zwinąłem me życie, * <br>a Pan jego nić przeciął.<br><br>Pan mnie zachował od unicestwienia<br><br>Nad którymi Pan czuwa, ci żyją, * <br>wśród nich dopełni się życie mego ducha. <br>Uzdrowiłeś mnie, Panie, * <br>i żyć dozwoliłeś».<br><br>Pan mnie zachował od unicestwienia

Alleluja, alleluja, alleluja<br><br>Moje owce słuchają mego głosu, <br>Ja znam je, a one idą za Mną.<br><br>Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza<br><br>Pewnego razu Jezus przechodził w szabat pośród zbóż. Uczniowie Jego, odczuwając głód, zaczęli zrywać kłosy i jeść ziarna.<br><br>Gdy to ujrzeli faryzeusze, rzekli Mu: «Oto twoi uczniowie czynią to, czego nie wolno czynić w szabat».<br><br>A On im odpowiedział: «Czy nie czytaliście, co uczynił Dawid, gdy poczuł głód, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego i jadł chleby pokładne, których nie było wolno jeść ani jemu, ani jego towarzyszom, lecz tylko kapłanom?<br><br>Albo nie czytaliście w Prawie, że w dzień szabatu kapłani naruszają w świątyni spoczynek szabatu, a są bez winy? Oto powiadam wam: Tu jest coś większego niż świątynia.<br><br>Gdybyście zrozumieli, co znaczy: „Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary”, nie potępialibyście niewinnych. Albowiem Syn Człowieczy jest Panem szabatu».